İNSAN OLMAK YARDIMLAŞABİLMEKTİR

          Bireyin uyum sağlaması, üzerine düşen görevleri yerine getirmesi ve kendine ait bir olayın başkaları üzerindeki etkilerinin sonuçlarını üstlenmesi, başkalarının haklarına saygı göstermesi ve kendi davranışının sonuçlarına sahip çıkabilmesidir sorumluluk.

          Sorumluluk, kişinin kendine ve başkalarına karşı yerine getirilmesi gereken yükümlülüklerini zamanında yerine getirmesi zorunluluğudur.

          Sorumluluk hayatın her aşamasında bireyin üslenmesi gereken vazifesi, başkalarına karşı yerine getirilmesi gereken zorunluluk ve insan karakterini oluşturan en önemli unsurdur.

          İnsanların; doğduğu günden itibaren yardıma muhtaç olduğu, ilgi ve destek bularak büyümeye çalıştığı, bebeklik, çocukluk dönemlerini takiben ailede,okulda ve toplumda verilen eğitim-öğretim yolu ile yardım alan konumundan  yardım eden konumuna yükseldiği, ilgi ve destek bekler durumdan başkalarına katkıda bulunan, düşerken kaldırılmayı beklemekten düşen’i kaldıran,ihtiyacı olanlara yardım eden, sevgi beklerken sevgi sunan konumuna geldiği bir gerçektir.

          Toplumların millet olmasını sağlayan en önemli öğe, “bencillikten” uzak, “ailem varsa ben varım”. “Ülkem varsa ben varım.” Anlayışıdır. Toplumda her kademede görev yapan insanlarımızın, birbirlerine kardeşlik, dostluk, birlik ve dayanışma içinde kaynaşmaları arttıkça toplum da aynı paralelde yükselecek, kültür ve uygarlık alanında hem kendi milletinin, hem de başka milletlerle birlikte insanlık yücelecektir.

          İyilik yapmayı, muhtaç olan insanlara yardımda bulunmayı, hatta ihtiyaçları karşılama konusunda başka insanların ihtiyaçlarını kendi ihtiyaçlarımızın önüne geçirmek ahlâkî bir olgunluk göstergesi saymışlardır.

          İnsanlar, birbirlerine yardımdan el çektikleri gün, insanlık yok olur, karşılıklı dayanışma olmazsa toplumlar olmaz.

             Işık yapmanın iki yolu vardır: Ya kandil olmak, ya da yansıtan ayna